Stories of my daily blessings
Just another WordPress.com site

Author Archive

ชีวิตเปราะบาง

กุมภาพันธ์ 19, 2015

เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์ทั้งหมดแล้ว มนุษย์อ่อนแอที่สุด  เราอยู่ในครรภ์มารดา 9 เดือน และเมื่อเกิดมาแล้วใช้เวลาอีกไม่น้อยกว่า 5 ปีกว่าจะรู้ประสาพอช่วยตัวเองได้ระดับหนึ่ง  กว่าที่เราจะเป็นผู้ใหญ่เรียนรู้จักการอยุ่รอดเต็มที่เราก็มีอายุ 15 ปีเป็นอย่างน้อยพร้อมจะออกสร้างครอบครัวใหม่  นั่นเป็นชีวิตคนป่าคนดอย  แต่สำหรับชีวิตคนเมือง เราใช้เวลาในการร่ำเรียนฝึกฝนเพื่อประกอบอาชีพจนอายุย่างเข้า 18 ปี หรือ22ปีสำหรับการเรียนต่อขั้นอุดมศึกษา  เราจึงพร้อมเข้าสู่การประกอบอาชีพ และใช้เวลาอีกระยะหนึ่งกว่าที่เราจะเรียนรู้จากชีวิตจริงนอกตำรา หากเฉลี่ยไว้ว่าคนๆหนึ่งมีอายุขัยที่ 70 ปี  เราเหลือชีวิตอีกกี่ปีที่ทำอะไรได้บ้าง  10 ปีสำหรับการเรียนรู้หาประสพการณ์ในการทำงาน  25 ปีสำหรับการสร้างฐานะที่มั่นคง สมบูรณ์พูนสุขรอเวลาเกษียณอายุการทำงานเพียง 5 ปี และรอวันตายในอีก 10 ปีข้างหน้า    บางคนอาจคิดว่าเวลา 35 ปีอีกยาวไกล  ถ้าท่านลองถามคนที่ผ่านเวลา 35 ปีนั้นมาแล้ว ทุกคนต่างตอบว่าเป็นเวลาเพียงพริบตาเดียว    ผมลองนั่งนับนิ้วดูว่าเพื่อนร่วมทางผมผ่านอะไรกันมาบ้าง  ร่วงเป็นใบไม้ปีละ 2-3 คน  จากอุบัติภัยบ้าง จากโรคภัยต่างๆ  ผมเห็นคนรอบข้างเฉียดความตายและก้าวเข้าสู่ความตายง่ายดาย เพราะอะไรหรือ  ชีวิตคนเราช่างปราะบางเสียจริงๆ  มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ภูมิคุ้มกันต่ำที่สุด  ไม่ใช่แต่เพียงภูมิคุ้มกันทางร่างกาย ภูมิคุ้มกันทางจิตใจและจิตวิญญาณก็ต่ำด้วย ร้อยเอกวิล์ม โฮเซนเฟลด์ นายทหารนาซีบัญชาการรบในเมืองวอร์วอร์บันทึกไว้ในไดอารีของเขาว่า  […]

ราบรื่นและสบาย

กุมภาพันธ์ 2, 2015

ผมมักได้รับฟอร์เวิร์ดเมล์เป็นเรื่องการบริหารงาน บริหารชีวิต ปรัชญาการใช้ชีวิตดีๆมากมาย  แต่โอกาสที่คนจะเห็นผมส่งต่อน้อยมาก เหตุผลหนึ่งคือมันขัดแย้งกับพระคัมภีร์  อ.ขจรแบ่งปันพระวจนะของพระเจ้าเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาว่า  พระวจนะของพระเจ้านำคนไปสู่ชีวิตนิรันดร์ แต่ปรัชญาของโลกนี้นำคนไปจุดหมายปลายทางสุดท้ายคือความมรณา  สำหรับผมแล้วผมไม่มองแค่เริ่มต้น ไม่ได้มองที่ระหว่างทาง แต่ผมมองตั้งแต่ต้นไปจนสุดปลายทางเดินเพราะมันมีความสำคัญเท่ากันทั้งหมด กวีและปราชญ์เช่นชูหยวน  เขาพบความอยุติธรรมมากมายในโลก ปัญหาคอรัปชั่นในระบบราชการ,  การเอารัดเอาเปรียบ,  จริยธรรมของสังคมที่เสื่อมทราม ฯลฯ  ในที่สุดเขาโดดน้ำฆ่าตัวตาย  ดูเหมือนว่าเขาเริ่มต้นดี คือได้ไตร่ตรองว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับสังคม แต่เขาไปไม่ถึงคำตอบและปล่อยให้คำถามเหล่านั้นรุมเร้าและเลือกจบชีวิตหนีปัญหา   การฆ่าตัวตายในมุมมองของคริสเตียนเป็นบาปร้ายแรง  พระเจ้าประทานข้อหนึ่งในบัญญัติสิบประการว่าอย่าฆ่าคน   พระเยซูทรงตายบนไม้กางเขนเพื่อไถ่โทษบาปให้พ้นจากการแช่งสาป (กท 3.13)  แต่เรากลับไม่เห็นคุณค่าของพระโลหิต ยิ่งเป็นคริสเตียนยิ่งเป็นเรื่องหนักเป็นสองเท่า เพราะเรารู้ค่างวดของการตายบนของไม้กางเขนดี เรารับพระคุณนั้นไว้แล้วแต่เราก็ยังเลือกที่จะทำตามวิธีของเราเอง    เรามักเห็นปรัชญาของโลกนี้สอนคนล้มที่จะลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้งเพื่อตัวเอง  ฟังดูแล้วเป็นเรื่องดี แต่พระคัมภีร์ไม่เคยสอนเช่นนั้น  ไม่มีที่ใดในพระคัมภีร์สอนเลยว่าเรามีชีวิตอยู่เพื่อตัวเราเอง คริสเตียนเป็นชนชาติของพระเจ้า เป็นอภิสิทธชนของพระเจ้า เพราะพระองค์เลือกเราเป็นปุโรหิตหลวง เป็นประชาชาติบริสุทธิ์เพื่อประกาศพระสิริของพระองค์ (1 ปต2.9)  พระคัมภีร์สอนว่า การมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์  ส่วนที่พระคัมภีร์เขียนต่อว่าการตายก็ได้กำไรนั้นไม่ได้หมายความว่าเราเป็นผู้กำหนดด้วยตัวเราเอง แต่พระเจ้าเป็นผู้กำหนดวันคืนชีวิตของเรา (ฟป1.21)  การทุกข์ยากที่ได้รับในโลกนี้อยู่กับเราไม่นาน และมันเทียบไม่ได้กับศักดิ์ศรีลูกของพระเจ้าที่จะมาถึงในอนาคต (2คธ 4.17)    พระธรรมเอเฟซัส บทที่ 2 ข้อ 10 ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า […]

ถามฟ้า

มกราคม 30, 2015

ผมไปเที่ยวเมืองเต๋อฮัง ในมณฑลหูหนาน   ที่นี่มีทางเดินเขาไปจุดที่เขาเรียกว่าเทียนเหวินไท่  เขาแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า heaven-asking rooftop    วรรณกรรมที่ชื่อเดียวกันว่าเทียนเหวิน天問    ประพันธ์โดยชูหยวน Quyuan  แปลว่า The Heavenly Questions or Questions to Heaven  เป็นวรรณกรรมที่เขียนขึ้นตามแบบฉันทลักษณ์จีนโบราณโดยเฉพาะ กวี 172 บทเหล่านี้เขียนขึ้นในยุคอาณาจักรฉู่  เนื้อหาคล้ายตำนาน myth มากกว่าเป็นการเล่าเนื้อหาแบบนิยาย  ตามประวัติเล่าว่าหลังจากที่ชูหยวนออกจากราชสำนักฉู่ (กวีสมัยก่อนถือว่าเป็นปราชญ์ของยุค มักมีราชสำนักเป็นผู้อุปถัมภ์และได้รับมอบหมายตำแหน่งในการบริหาร)   เขาได้เห็นภาพจิตรกรรมชุดหนึ่งและเกิดแรงบันดาลใจ เกิดคำถามมากมายที่เกี่ยวกับกำเนิดของชีวิต,  พฤติกรรม, สังคม, จริยธรรมและปรัชญาชีวิต   เนื้อหาของกวีทั้ง 172 บทจึงเป็นเนื้อหาของการตั้งคำถามเพื่อหาคำตอบ  เป็นการตั้งข้อสังเกตต่างๆจากธรรมชาติและพฤติกรรมของมนุษย์  ชูหยวน เกิดในราว 340ปีก่อนคริสตกาล เล่ากันว่าชูหยวนขึ้นมาที่ยอดเทียนเหวินไท่ เมืองเต๋อฮัง เพื่อมาตั้งคำถามกับฟ้า (พระเจ้าที่เขาไม่รู้จัก) ในบั้นปลายชีวิตเขาจบชีวิตโดดน้ำตายในแม่น้ำมี่ลั่ว Milau  ชาวบ้านต่างพากันมัดข้าวต้มโยนลงน้ำเป็นอาหารปลาเพื่อไม่ให้ปลามาตอดกินศพของชูหยวน นั่นเป็นตำนานเรื่องราวกำเนิดขนมบ๊ะจ่างในเวลาต่อมา ผมมาถึงเทียนเหวินไท่ในราวเที่ยง สภาพอากาศหนาวเย็น  เทียนเหวินไท่ที่มีลักษณะเป็นแผ่นหินใหญ่หน้าตัดเรียบราว 12-15 ตร.ม. รายล้อมด้วยขุนเขา  ลักษณะแบบนี้ไม่ต่างจากโต๊ะบูชาฟ้า  ทำให้ผมนึกถึงว่าในพระคัมภีร์ […]

เชิญเถิดเจ้าข้าอิมมานุเอล

ธันวาคม 24, 2014

เป็นแครอลที่รู้จักกันกว้างขวางในหมู่ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ  เนื้อเพลงลงมาจากเพลงภาษาละติน Veni,  veni  Emmanuel  เนื้อเพลงแปลเป็นภาษาเยอรมันก่อนที่จะมาเป็นภาษาอังกฤษ  ส่วนทำนองที่ร้องกันอยู่นี้เป็นทำนองที่มีมากจากในศตวรรษที่ 15 มาจากประเทสฝรั่งเศส   เพิ่งใส่เข้ามาในเนื้อร้องภาษาอังกฤษเพื่อตีพิมพ์ในปี 1851 นี่เอง  ก่อนที่จะปรับปรุงใหม่ในปี 1861 เป็นเนื้อที่ใช้กันอยู่จนทุกวันนี้ O come, O come, Emmanuel, And ransom captive Israel, That mourns in lonely exile here, Until the Son of God appear. Rejoice ! Rejoice ! Emmanuel Shall come to thee, O Israel. O come, Thou Rod of Jesse, free Thine […]

วันขอบคุณพระเจ้าปี 2014

พฤศจิกายน 27, 2014

ทุกปีในวันขอบคุณพระเจ้านอกจากผมจะบันทึกพระคุณของพระเจ้าที่มาถึงชีวิตของผมแล้ว ผมจะเลือกเพลงหนึ่งเพลงที่พระวิญญาณดลใจให้ผมระลึกถึง  เพลงประจำปีนี้เป็นเพลงชื่อ “ขอพระพรจากเบื้องบนลงมา”  เป็นเพลงชีวิตคริสเตียน แปลมาจาก “Come Thou Fount of Every Blessing”   สาธุคุณโรเบิร์ต โรบินสัน ประพันธ์เพลงนี้ในปีค.ศ.1757 ในขณะที่ท่านมีอายุเพียง 22 ปี   เนื้อเพลงเขียนขึ้นจากข้อพระคัมภีร์ 1 ซามูเอล บทที่ 7 ข้อ 12 “แล้ว​ซา‌มู‌เอล​ก็​เอา​ศิลา​ก้อน​หนึ่ง​ตั้ง​ไว้​ระหว่าง เมือง​มิส‌ปาห์​และ​เมือง​เชน เรียก​ชื่อ​ศิลา​นั้น​ว่า เอ‌เบน‌เอ‌เซอร์ เพราะ​ท่าน​กล่าว​ว่า พระ‍เจ้า​ทรง​ช่วย​พวก​เรา​จน​บัด‍นี้”  เบเอนเอเซอร์หมายความว่าเป็นศิลาแห่งความช่วยเหลือ จึงปรากฏชื่อ Ebenezer ในเนื้อเพลงดังกล่าว ขอบคุณพระเจ้าปี 2014  พระองค์เป็นศิลาแห่งการช่วยเหลือ  ผมนับปีขอบคุณพระเจ้าจากเดือนธันวาคม 2013ไปสิ้นสุดเดือนพฤศจิกาบน 2014    การทำงานตลอดปี 2013 ผมได้รับการประเมินให้อยู่ในเกรดA  และได้รับค่าตอบแทนพิเศษ  ขอบคุณพระเจ้าสำหรับการเลี้ยงดูตลอดทุกปี และผมได้รับการปรับอัตราเงินเดือนใหม่ถึงสองครั้งในปี 2014 ตามรายจ่ายและความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้น  ตั้งแต่ผมมาทำงานที่นี่ ผมได้รับการปรับเงินเดือนโดยที่ผมไม่เคยร้องขอแม้แต่ครั้งเดียว    ผมยังจำเมื่อผมเข้ามาทำงานเมื่อ 20 ปีที่แล้วได้  เวลาผ่านไปไม่ครบปี […]

Happy Together

กันยายน 5, 2014

เมื่อผมดูวิดีทัศน์นี้จบ  ผมประจักษ์อย่างหนึ่งว่า นักดนตรีและเชลโลนั้นหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน  มีแต่คนที่รักในเครื่องดนตรีของเขาเท่านั้นที่จะทำได้เช่นนี้  จิตวิญญาณของเขาถ่ายทอดลงมาผ่านเครื่องดนตรีให้คนอื่นรับรู้  Tip: ในสัปดาห์สุดท้ายนั้น พระเยซูเปิดเผยถึงเคล็ดสำคัญแห่งความสุข ชีวิตที่มีคุณค่าและความเป็นนิรันดร์คือ คริสเตียนและพระผู้เป็นเจ้าต้องเป็นหนึ่งเดียวกัน  มนุษย์ไม่ต่างจากเชลโลเท่าไรนัก  พระเจ้าจะทรงเป็นผู้เล่นในชีวิตของเรา  เสียงของมันไม่ใช่แค่เพียงถูกต้องตรงทุกตัวโน๊ตและถูกทุกจังหวะ  แต่อารมณ์ทั้งหมดสามารถถ่ายทอดออกมาได้อย่างชอบธรรมก็ต่อเมื่อเรายอมให้พระองค์ลากคันชักตามน้ำหนักมือของพระผู้สร้าง   ดังที่พระคริสต์ตรัสว่า ถ้าท่านแยกจากพระองค์แล้วท่านไม่อาจทำสิ่งใดได้เลย (ยน 15.5-6)    สิ่งที่สำคัญที่สุดคือคำสั่งสุดท้ายก่อนลาจาก คำอธิษฐานของพระเยซูเผื่อสาวกทุกคนก็พูดวนเวียนอยู่ถึงความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน (ยน 17.22-23)  “เกียรติสิริซึ่งพระองค์ประทานแก่ข้าพระองค์นั้น ข้าพระองค์ได้มอบให้พวกเขาแล้ว เพื่อพวกเขาจะได้เป็นหนึ่งเดียวกันเหมือนที่พระองค์กับข้าพระองค์เป็นหนึ่งเดียวกันคือ ข้าพระองค์อยู่ในพวกเขาและพระองค์อยู่ในข้าพระองค์ ขอให้พวกเขาได้รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอย่างสมบูรณ์ เพื่อให้โลกรู้ว่าพระองค์ทรงส่งข้าพระองค์มาและทรงรักพวกเขาเหมือนที่พระองค์ทรงรักข้าพระองค์”

ภาชนะที่มีค่า

กันยายน 4, 2014

ผมย้ายเปียโนหนีน้ำท่วมมาจากกรุงเทพฯตั้งแต่เดือนตุลาคม 2011  เปียโนเลยกำหนดปรับตั้งเสียงใหม่มานานมาก  ผมตั้งเสียงมันครั้งหลังสุดปี 2009  เมื่อย้ายมาอยู่เพชรบูรณ์ ผมพยายามติดต่อหาช่างจูนเปียโนในเขตภาคเหนือตอนล่าง แต่หาไม่ได้ต้องพึ่งช่างเดินทางขึ้นไปจากกรุงเทพฯอย่างเดียว  ค่าจูนเปียโนจึงแพงมโหฬารเพราะมีทั้งค่าเสียเวลาเดินทาง นั่นหมายถึงรายได้ที่ควรจะได้ในวันนั้นหากทำงานในกรุงเทพฯบวกกับค่าเดินทาง  เงินจำนวนนั้นมากพอสำหรับเป็นค่าจูนเปียโน 5 ปีพอดี   โดยปกติแล้วเขาจูนเปียโนกันอย่างน้อยปีละ 1 ครั้งตามสภาพการเล่น  เปียโนจะค่อยๆคลายสายของมันออกทำให้เสียงเพี้ยนต่ำลงตามลำดับ  ชิ้นส่วนนับหมื่นชิ้นที่ประกอบกันเป็นกระเดื่องเคาะส่วนใหญ่ทำจากไม้ และสักกระหลาดอัดจะมีการหดและขยายตัวตามความชื้นในอากาศ  บางครั้งทำให้มันติด  ปุ่มน๊อตสกรูต่างๆคลายตัว  ห้าปีที่ผ่านมานอกจากเสียงแล้ว ผมรู้สึกได้ผ่านนิ้วที่กดลิ่มลงไปรวมถึงเสียงกลไกที่ค่อนข้างดัง    ช่างเริ่มต้นจากการยกแอคชั่นทั้งชุดออกมาปัดเศษใยแมงมุม  โรยผงเทฟล่อนหล่อลื่นทุกจุดที่ลิ่มสัมผัสกับแอคชั่น(ชุดกระเดื่องที่ทำหน้าที่เคาะ)  เขาประกอบแอคชั่นกลับเข้าไปใหม่และเริ่มปรับหัวค้อนให้ดีดตรงกับสาย  มันขยับเบี้ยวไปข้างหนึ่งเกือบร้อยละ 20 ของจำนวนหัวค้อนเลยทีเดียว  เมื่อปรับตั้งแอคชั่นเรียบร้อยช่างก็เริ่มตั้งเสียงใหม่  เขาทำงานอย่างรวดเร็วด้วยความชำนาญ เทียบด้วยสัญญาณไฟฟ้าและใช้หูฟังคู่เสียง  รวมแล้วเป็นเวลาเกือบสามชั่วโมงจึงเรียบร้อย  ระหว่างที่เขาทำงาน ตาผมก็ดูไปด้วย  สงสัยอะไรก็ซักถาม  ถามแม้กระทั่งเรื่องส่วนตัว เรียนมาจากที่ไหน ฯลฯ  เมื่องานสำเร็จเรียบร้อย ผมได้เสียงเปียโนหวานๆกลับคืนมา กลไกต่างๆตอบสนองต่อการกดและปล่อยลิ่มอย่างฉับไวเหมือนได้เปียโนหลังใหม่มาแทนที่   Tip: ชีวิตคนก็ไม่ต่างจากเปียโน  หากเราปล่อยชีวิตไปวันๆ ชีวิตของเราจะไกลออกจากจุดมาตรฐานทุกทีโดยเราไม่รู้ตัว และกลายเป็นเปียโนเสียงแปร่ง เสียงเพี้ยน บางทีก็เสียงบอดไปก็มี  อะไรคือมาตรฐานชีวิต  ความเชื่อของคริสเตียนมีมาตรฐานและมาตรฐานนั้นปรากฏอยู่ในพระคัมภีร์   เพราะพระคัมภีร์ทุกตอนได้รับการดลใจให้เขียนขึ้นจากพระวิญญาณ  โดยมีจุดประสงค์ที่จะใช้ตักเตือนให้เกิดการปรับปรุงแก้ไขคน (2 […]

ไปด้วยความเชื่อ

สิงหาคม 26, 2014

พวกเราขึ้นไปตั้งแคมป์กันบนเทือกเขาถนนธงชัย  จุดที่เราตั้งแคมป์สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 845 เมตร  พรานบอกเราว่าเราจะขึ้นไปดอยมะม่วงสามหมื่นจะใช้เวลาราว 20 นาที  ถ้าให้พวกเราเดินคงประมาณหนึ่งชั่วโมง  เส้นทางเกาะขึ้นไปแบบตุ๊กแก คือข้างหนึ่งเขาข้างหนึ่งเหว  ไม่ไปก็ไม่รู้ดังนั้นจึงต้องไป  แค่เริ่มขึ้นจากแคมป์เราก็รับรู้ถึงความชัน  เขาใช้จอบฟันดินเป็นบั้งๆให้เราเป็นขั้นบันไดจากทางกว้างๆเริ่มเป็นทางที่แคบและวน  ผมเริ่มเห็นว่าทางซ้ายมือของผมเป็นเขาที่มีดิน หญ้าและไผ่ขึ้นสลับกับต้นไม้ต้นเล็ก  ผมมีที่ให้ขาเหยียบประมาณ 1 ฟุตและถัดจากปลายเท้าข้างขวาผมไปคือทางลาดลงชันประมาณ 45 องศา    เราค่อยๆไต่กันทีละคนรักษาระยะระหว่างกัน  ไม้เท้าที่ช่วยพยุงตัวกลายเป็นส่วนเกิน  บางช่วงไม่มีหินหรือรากไม้ให้เราหยั่งเท้าได้เลย มีแต่ดินร่วนๆที่โดนฝนชะมาทั้งคืน  รอยที่พรานเอาจอบบั้งไว้ถูกคนที่ขึ้นไปก่อนตะกุยจนเป็นพื้นลาดเอียงราบๆ  สิ่งที่จะพาตัวเราขึ้นไปข้างบนได้มีเพียงตอไม้ รากไม้ และกอหญ้าทางซ้ายมือติดเขาเท่านั้น  เราต้องใช้ทั้งมือและเท้าคลานสี่ตีนตะกายขึ้นข้างบน  เสียงน้องคนที่นำหน้าขึ้นไปพูดดังขึ้นมาว่า เราต้องไปด้วยความเชื่อ  น้องคนนี้ไม่ได้เป็นคริสเตียน แต่คำพูดของเขาสะกิดใจผมไม่น้อย  เมื่อเราขึ้นไปถึงข้างบนที่ระดับความสูง 1,049 เมตร เราพบว่าฟ้าปิด  เหลือเพียงพื้นที่โล่งๆให้เรานั่งเล่น รอบด้านมีแต่หมอกฝนขาว  ลมที่พัดแรงจะตีหมอกให้ลอยขึ้น และเราเห็นน้ำตกสองสายไหลมาจากเขาที่อยู่เบื้องหน้า  บางขณะฟ้าที่เปิดออกมีแสงแดดส่องลงมาเป็นจุดๆ เป็นภาพที่งดงามและหมอกจะกลับมาคลุมจนขาวเหมือนเดิมในเวลาไม่กี่วินาที  เราจึงมีเวลาวินาทีทองสั้นๆที่จะระดมถ่ายรูปเก็บไว้ ผมไม่อยากบอกเลยว่ากล้องผมเสียตอนนั้นพอดี  ภาพที่ได้โอเวอร์ แต่ผมก็ขอบคุณพระเจ้าที่มีเวลาให้ผมใช้ตามองภาพเหล่านั้นแทนจินตนาการผ่านเลนซ์  เมื่อเรากลับลงมายังพื้นราบ  เรานั่งพักกันที่ธารน้ำตก พี่คนหนึ่งที่ไม่ได้เป็นคริสเตียนพูดว่า ทุกสิ่ง (ธรรมชาติความตระการตาของป่าและเปรโต๊ะลอซู) ล้วนเป็นพรจากพระเจ้า   Tip:  […]

น้ำธำรงชีวิต

สิงหาคม 25, 2014

วันหยุดเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ผมกับเพื่อนๆตกลงใจว่าเราจะไปเดินป่าอุ้มผางกันเพื่อชมน้ำตกเปรโต๊ะลอซู  ช่วงที่เราไปเป็นช่วงฤดูฝน  ฝนมาหาเราทุกวันเกือบจะทั้งวันตกๆหยุดๆ  พรำไปเรื่อยและหนักในช่วงค่ำไปยันรุ่ง  พวกเราเดินป่าลุยโคลนกันทั้งวัน  ถึงที่ไหนที่มีน้ำตก แม้ว่าน้ำจะแรงแต่เราก็เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน  เราแวะนั่งเล่นเอาเท้าแช่น้ำกันอย่างไม่สนใจเวลา แม้ว่าเท้าเราจะเปียกปอนทั้งวันจนผิวหนังเหี่ยวย่นก็ตาม  แต่ลำธารน้ำเหล่านั้นกลับชุ่มชื่นคืนกำลังให้กับเรา   Tip: น้ำให้ความชุ่มชื่นแก่ชีวิตเราฉันใด พระวจนะหรือพระคำหรือธรรมของพระเจ้าก็ให้ความชุ่มชื่นแก่ชีวิตเราฉันนั้น  ร่างกายของคนเราประกอบด้วยน้ำ 3 ใน 4 ส่วนเช่นเดียวกับโลกนี้ที่มีน้ำปกคลุมอยู่ถึง 2 ใน 3 เลยทีเดียว  เมื่ออิสราเอลเดินทางในถิ่นทุรกันดาร เขาไม่มีน้ำดื่มแต่พระเจ้าประทานน้ำจากก้อนหินให้เขาดื่ม และเขาไม่กระหาย (อพย 17.1-16)  กษัตริย์ดาวิดทรงทอดพระเนตรเห็นกวางที่กระเสือกกระสนมาดื่มน้ำที่ลำธารด้วยความกระหาย  พระองค์ก็เข้าใจได้เป็นอย่างดีว่าจิตใจของคนที่แสวงหาความมั่นคงในใจนั้นเป็นอย่างไร (สดด 42.1) และพระองค์ก็ทราบว่ามีแต่ธรรมะที่มาจากพระเจ้าที่เที่ยงแท้แน่นอนเท่านั้นที่จะดับความกระวนกระวายเช่นนั้นได้  เมื่อพระเยซูพบกับหญิงสะมาเรียมาที่บ่อน้ำ พระองค์ตรัสว่าน้ำที่พระองค์จะให้ดื่มนั้นเป็นน้ำที่ดื่มแล้วไม่กระหายอีกและนางใคร่จะได้น้ำนั้น (ยน4.13-14)  พระเยซูตรัสไว้เป็นคำอุปมาอุปไมยว่า  น้ำที่จะธำรงชีวิตนั้นมาจากพระองค์ คือคนที่แสวงหาและไว้วางใจในพระองค์จะไม่ขาดสิ่งที่ธำรงชีวิตทางฝ่ายจิตวิญญาณ และน้ำที่ธำรงชีวิตนั้นคือความวางใจในพระเยซูคริสต์  ร่างกายของคนเราคงอยู่เพียงไม่นานและจะเน่าเปื่อยสูญสลายไป  แต่จิตวิญญาณนั้นไม่มีดับสูญและจะธำรงในสวรรค์หรือธำรงไว้ตลอดกาลในนรกก็อยู่ที่เราเลือกน้ำจากแหล่งใด   น้ำแห่งชีวิตที่แท้จริงทำให้จิตใจเต็มไปด้วยความสุข มองในด้านที่สร้างสรรค์  ไม่คิดเห็นแก่ตัวเองฝ่ายเดียว แต่เผื่อแผ่ไปถึงผู้อื่นด้วย  เราจะมีความสุขในใจทั้งที่อาจกำลังทนทุกข์ทางกายก็เป็นได้  เยเรมีย์บันทึกพระคำของพระเจ้าว่า คนที่มีน้ำธำรงชีวิตแบบนี้ ชีวิตไม่มีวันเหี่ยวเฉา  เขาจะดำรงชีวิตอยู่ได้แม้ในสถานการ์ที่เลวร้ายที่สุดก็ตาม และไม่เพียงดำรงอยู่ได้แต่ยังมีผลเหลือล้น ทำอะไรก็เกิดผล ถ้าจะให้ตรงกับสำนวนไทยๆตรงกับความหมายว่าตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้นั่นเอง  […]

พระเจ้าประเสริฐ

เมษายน 28, 2014

ผมมีโอกาสไปจีนอีกครั้งหนึ่งในช่วงสงกรานต์  เราไปกันเองเริ่มจากเพื่อนสองคนในไลน์มาชวนเที่ยว  พวกเขาอยู่หน้าเคาน์เตอร์แอร์เอเชียรอจองตั๋ว  เพียงอึดใจเดียวมีคนไปร่วมด้วยช่วยกันที่เมืองจีน 6 คน  ผมขอเลือกไปเมืองอู่ฮั่น เพราะเคยดูสารคดีแม่น้ำแยงซีเห็นชีวิตผู้คนอพยพย้ายถิ่นผลพวงจากเขื่อนยักษ์ชานเสียแล้วอยากไปสัมผัสด้วยตา  เลยบอกเพื่อนให้จองอู่ฮั่น   และเพื่อให้ได้อย่างที่ใจต้องการผมซื้อหนังสือ Lonely Planet มาเป็นคู่มือจัดทริปเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเล่ม  หาที่พัก, หาตารางรถโดยสารระหว่างเมือง, ตารางรถไฟและตารางเรือล่องแม่น้ำ  ผมได้แหล่งท่องเที่ยวมาหลายที่ แต่จะหาข้อมูลการเดินทางไปแสนยากเย็นเพราะแถบนั้นมีแต่นักท่องเที่ยวจีน ไม่มีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากนัก ไม่มีใครเขียนไว้ในหน้าเวปภาษาอังกฤษ  หากคิดจะล่องครุยส์จากอี๋ชางไปฉงชิ่งผ่านสามโตรกใช้เงินไม่น้อยกว่า 30,000 บาท และใช้เวลามากสำหรับทริปแค่ 7 วัน     ยิ่งอายุมากขึ้น ประสพการณ์ที่ผ่านมาทำให้ความวิตกกังวลมากขึ้นเป็นเงาตามตัว  ข้อมูลและตารางประจำวันชัดเจนมากจนกระดิกตัวไม่ได้  การเตรียมทริปครั้งนี้ของผมจึงละเอียดกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา  ผมจัดตารางเสร็จเรียบร้อยและทำไว้ถึง 4 แผนตามพยากรณ์อากาศที่ได้มารายวันเพื่อให้ปรับได้ตามความเหมาะสมของสถานการณ์ และผมเชื่อว่าทุกอย่างที่ผมเตรียมพร้อมนี้จะราบรื่นเพราะได้เตรียมมาอย่างดี ก่อนเดินทางหนึ่งเดือนผมได้กล้องถ่ายรูปตัวใหม่มา  เป็นกล้องไร้กระจก mirrorless นำมาฝึกซ้อมใช้จนคุ้นมือ  ผมตั้งใจว่าจะนำกล้องตัวนี้ไปจีน เพราะขนาดมันเล็กกระทัดรัด  ที่สำคัญคือกล้องแข็งแรงทนทาน ระบุว่าเป็นกล้องระดับ prosumer และ weather-sealed เหมาะกับช่วงต้นมรสุมที่จีนพอดี    ก่อนเดินทางสองวัน ผมนึกอย่างไรไม่ทราบหยิบกล้องใหญ่ D700 ออกมาตรวจเช็ค  รื้อกระเป๋ากล้องมาจัดใหม่เอา D700 และเลนซ์ 24-80มม. เป็นกล้องหลัก  […]

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 134 other followers