Stories of my daily blessings
Just another WordPress.com site

Author Archive

We Three Kings of Orient Are

ธันวาคม 26, 2016

“เราทั้งสามคือพวกโหรา” เป็นแครอลของอเมริกัน  ประพันธเนื้อและให้ทำนองโดยนายจอห์น เฮนรี่ ฮอพกินส์ จูเนียร์ ในปี 1857 เพิ่เป็นแครอลประกอบละครกำเนิดพระเยซูของโบสถ์ที่จะเล่นในนครนิวยอร์ค  เป็นแครอลบทหนึ่งที่โด่งดังและนิยมใช้ขับร้องกันไม่เฉพาะในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น แต่ยังเป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักรและประเทศอื่นๆจนทุกวันนี้ ในพระคัมภีร์มัทธิวบทที่สอง ได้พูดถึงโหราจารย์ที่ตามดาวจนมาถึงสถานที่ประสูติของพระเยซู  เขาทั้งสามได้นำของสามสิ่งคือ ทองคำ กำยาน และมดยอบมาเป็นเครื่องบรรณาการ  พระคัมภีร์ไทยฉบับชำระใหม่ใช้คำว่า”โหราจารย์”  ก่อนหน้านั้นใช้คำว่า”นักปราชญ์”  ส่วนพระคัมภีร์ฉบับภาษาอังกฤษต่างใช้หลากหลาย wise men, magus, kings    เราทราบแต่ว่าเป็นชนต่างชาติมาจากฟากตะวันออก นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าอาจเป็นชาวบาบิโลน, บ้างว่าเป็นชาวเปอร์เซีย เพราะพวกเปอร์เ  ซียเก่งเรื่องดาราศาสตร์และสมุทรศาสตร์  บ้างก็ว่าคือยิวในประเทศเยเมน    เช่นกัน ในพระคัมภีร์ไม่ได้มีการระบุชื่อ  แต่เกิดตำนานชื่อโหราจารย์ทั้งสาม ท่านหนึ่งคือเมลคีออร์ Melchior ชาวเปอร์เซีย, อีกท่านให้ชื่อคาสพาร์ Caspar เป็นชาวอินเดีย, และบัลทาซาร์ Balthazar ชาวบาบิโลเนียน   แต่ตำนานไม่ได้มีเพียง 3 ชื่อนี้เท่านั้นและไม่ได้จำกัดอยู่เพียงชนสามชาตินี้    เมื่อสองพันปีที่แล้ว ทั้งชาวอารเบีย, เปอร์เชีย และอินเดีย ต่างเก่งทางด้านคริตศาสตร์ ดาราศาสตร์และการเดินเรือทั้งสิ้น   ชื่อนักปราชญ์หรือโหราจารย์เหล่านี้เล่าสืบเนื่องมาหลายทาง  ทางหนึ่งที่อ้างกันคืออัครสาวกโธมัส  โธมัสเป็นอัครสาวกของพระเยซูที่มีชีวิตยืนยาว ท่านเดินทางมาประกาศเรื่องราวของพระเยซูไกลถึงเชนไน […]

วันขอบคุณพระเจ้าปี 2016

พฤศจิกายน 28, 2016

ในเดือนธันวาคม 2015  แม่ผมถ่ายท้องวันละ 5-6 ครั้งทุกวัน ตั้งแต่เอวลงไปบวมน้ำ และขาข้างขวาบวมมากกว่าข้างซ้าย บวมทั้งขา หมอที่โรงพยาบาลที่ดูแลแม่อยู่ทำเรื่องส่งตัวแม่ให้ไปโรงเรียนแพทย์อันดับหนึ่งให้  ผมพาแม่ไปพบหมอตามนัด หมอสั่งว่าให้เตรียมตัวมานอนโรงพยาบาลเลย จะพยายามหาเตียงให้  ในที่สุดแม่ไม่ได้เตียงแต่เขาส่งให้ไปนอนรอเตียงที่ห้องฉุกเฉิน แม่ผมนอนที่ห้องฉุกเฉินอยู่สองวันเพราะเขาต้องรับผู้ป่วยที่มีอาการหนักกว่าแม่เข้าพักรักษาก่อน   ประกอบกับการส่องกล้องต้องมีการถ่ายท้องให้ลำไส้สะอาด เขาจึงให้กลับบ้านไปเตรียมตัวช่วงปีใหม่ คืองดอาหารที่มีกาก ให้ทานแต่น้ำซุปใสๆ และทางห้องฉุกฉินจองเตียงให้ล่วงหน้า  แม่ผมกลับเข้าไปในวันแรกทำการของปี  เขาให้ยาถ่ายท้องเพื่อเข้าส่องกล้องในเช้าวันรุ่งขึ้น  หมอที่จะมาทำหัตถการแวะมาตรวจและให้ข้อมูลว่า การส่องกล้องมีความเสี่ยง หากผนังลำไส้บางมีโอกาสทำให้ลำไส้ทะลุได้ร้อยละ3  ผมฟังแล้วก็ไม่คิดอะไร  ได้ซักถามหมอถึงสาเหตุที่เป็นไปได้ต่างๆ   อาการท้องเสียอาจเกิดจากมีก้อนเนื้อในลำไส้ เขาต้องการส่องว่ามีก้อนเนื้อไหม หากมีจะเก็บตัวอย่างไปตรวจว่าเป็นเนื้อร้ายหรือเปล่า ตรวจดูว่ามีการอักเสบติดเชื้ออื่นหรือไม่  เช้าวันที่หมอจะทำหัตถการ เขานำแม่ไปเอกซเรย์ตรวจดูว่ามีอุจจาระค้างหรือไม่ ปรากฏว่ามีอุจจาระค้างเป็นจำนวนมาก ต้องกลับมานอนและล้างท้องใหม่  หมอไม่ได้บอกแม่ว่าทำไมถึงไม่ได้ส่องกล้อง เมื่อไม่ได้ส่องกล้องตามที่วางแผนไว้แต่แรกแม่ผมบอกว่าไม่ทำแล้ว พระเจ้าไม่ให้ทำ ประกอบกับได้ยินหมอพูดว่ามีโอกาสลำไส้ทะลุจากการส่องกล้องด้วย เรื่องนี้ทำให้ผมว้าวุ่นใจเพราะพยาบาลนำเอาน้ำยาล้างท้องเหยือกใหญ่มารอให้แม่ดื่มอีก  ในที่สุดผมทั้งไลน์ ทั้งโทรศัพท์ไปปรึกษาเพื่อนที่เป็นหมอสองท่าน  และเดินออกไปพบแพทย์อายุรกรรมที่มาดูคนไข้ท่านอื่น รวม 3 ท่านได้ข้อสรุปว่า  การส่องกล้องหลักใหญ่ๆคือดูว่ามีก้อนมะเร็งหรือเปล่า การอัลตราซาวด์และตรวจอุจจาระเบื้องต้นยังไม่พบสาเหตุที่เข้าได้กับมะเร็ง  ไม่มีน้ำหนักลด เบื่ออาหาร  หากส่องว่ามีก้อนมะเร็งผมจะเขาทำอะไรต่อไหม คำตอบคือไม่คิดว่าจะทำเพราะอายุมากแล้ว ร่างกายคงรับเคมีบำบัดได้ยาก  โอกาสลำไส้บางมีเพราะกำลังถ่ายท้อง ผิวลำไส้บวมทำให้เป็นแผลง่าย มีโอกาสเลือดออกกว่าจะหยุดใช้เวลาหลายวัน […]

วันขอบคุณพระเจ้าปี 2015

พฤศจิกายน 24, 2016

ไม่ได้อ่านผิดแน่นอนครับที่ผมจั่วหัวว่าวันขอบคุณพระเจ้าปี 2015 เพราะผมเพิ่งจะลงมือเขียนเมื่อสองวันที่แล้วนี่เอง  แม้เวลาจะผ่านไปสองปี แต่พระพรของพระเจ้าใหม่สดสำหรับผมเสมอ ปลายเดือนธันวาคม 2014  ผมออกเดินทางจากกรุงเทพมหานครลัดฟ้าไปนครฉางซา  จุดหมายปลายทางผมคือการท่องเที่ยวในมณฑลหูหนาน  เพื่อนๆผมออกเดินทางไปก่อนล่วงหน้าหนึ่งวัน สาเหตุเพราะผมซื้อตั๋วผิดวันนั่นเอง  ผมนั่งรถไฟความเร็วสูงฉางซาไปขึ้นเหิงซานซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียง 150 กม.  บนเขาเหิงซานมีวัดที่สร้างไว้ตั้งแต่สมัยราชวงศ์หมิงสืบต่อมาถึงราชวงศ์ชิง  ทั้งเขาอากาศหนาวเย็นมีน้ำค้างแข็ง  วันรุ่งขึ้นจึงได้นั่งรถประจำทางต่อไปเมืองเฟิ่งหง พักอยู่ที่เมืองโบราณริมแม่น้ำแห่งนี้สองคืน และไปนับถอยหลังที่เมืองชนบทเล็กๆชื่อเต๋อฮัง เป็นเมืองที่ไม่มีนักท่องเที่ยวเลยนอกจากคณะของเรา และเป็นเมืองที่กวีหลีเป่ยร้องถามพระเจ้าว่าความยุติธรรมอยู่ที่ไหน  เราออกเดินทางไปเมืองจางเจี๋ยเจี้ยเพื่อเที่ยวอุทยานแห่งชาตินี้ถึง 4 วัน ประกอบด้วยอุทยานย่อย 4 แห่ง มีลักษณะแบบหุบเขาในภาพยนต์เรื่องอวตาร  ขอบคุณพระเจ้าที่ผมได้เต็มอิ่มกับธรณีวิทยาร้อยล้านปีของจางเจี๋ยเจี้ยและเขาเทียนเหมินซาน ที่เปรียบได้กับประตูสวรรค์  ผมเดินทางกลับเมืองฉางซาด้วยรถไฟความเร็วสูง  ขอบคุณพระเจ้าที่ไปทุกที่ตามโปรแกรมที่วางไว้  แม้ว่าจะตั้งเป้าเจอหิมะหนานุ่มแต่เป็นปีที่หูหนานไร้หิมะ   เมื่อเดินทางกลับมาถึงบ้านได้ไม่กี่วัน ผมเดินทางไปทำงานที่เพชรบูรณ์  วันที่ 15 มกราคม ผมเดินทางกลับมาถึงบ้านหกโมงเย็น แม่ผมมีอาการหายใจลำบากเหมือนเป็นปอดบวม  ผมตัดสินใจส่งโรงพยาบาลทันที  ในเบื้องต้นเขาวินิจฉัยว่าเป็นปอดบวมและนำเข้าหออภิบาลผู้ป่วย  เพียงไม่ถึงสองทุ่มครึ่งคำตอบทั้งหมดก็ออกมา แม่เป็นโรคหัวใจเต้นผิดจังหวะ ผลจากปอดบวมทำให้อาการหัวใจเต้นผิดจังหวะที่เดิมมีเล็กน้อยปรากฏชัด และปอดบวมทำให้น้ำท่วมปอด แม่ต้องอยู่ในหออภิบาล 5 วัน  ผมขอบคุณพระเจ้าที่ตัดสินใจส่งแม่เข้าโรงพยาบาลเอกชนทันที  เขาวินิจฉัยและจัดการทุกอย่างทันเวลา  ขอบคุณพระเจ้าที่มีเงินพอจ่ายค่ารักษาจำนวนมหาศาลนั้นได้  เมื่อกลับมาถึงบ้าน แม่ไม่ได้เป็นคนเดิมอีกต่อไป […]

หาอะไรมาลากซุง

สิงหาคม 18, 2016

เมื่อผมจะไปเที่ยวลาวในเดือนกรกฎาคม ผมเช็คพาสปอร์ตดูเห็นว่าจะหมดอายุในเดือนกุมภาพันธ์ ลองนับวันแล้วเกิน 6 เดือน ระหว่างที่อยู่ในลาวผมกรอกข้อมูลในใบผ่านแดน เขามีระบุวันที่ถือพาสปอร์ตและวันหมดอายุทั้งฝั่งไทยและฝั่งลาว ได้แต่เตือนตัวเองว่าผมต้องไปเปลี่ยนเล่มพาสปอร์ตก่อนออกเดินทางอีกครั้งในไม่กี่เดือนข้างหน้า เมื่อสัปดาห์ที่แล้วเพื่อนมากระตุ้นผมเพื่อนัดกันไปขอวีซ่า ผมบอกเพื่อนไปว่ายังไม่ได้เปลี่ยนเล่ม ขออีกสัปดาห์หนึ่ง ด้วยความอยากหล่อ รูปในพาสปอร์ตที่ถืออยู่ผมเผ้ารกรุงรังจึงได้ไปตัดผมล่วหน้าหนึ่งวัน เมื่อผ่านพิธีการบัตรคิว ทำประวัติส่วนสูงน้ำหนักแล้วก็เข้าสู่การถ่ายรูปพิมพ์ลายนิ้วมือ เจ้าหน้าที่ถามผมว่าผมจะทำพาสปอร์ตไปทำไม รู้สึกว่าเขาถามแปลกๆ จึงตอบไปว่าจะเดินทางเร็วๆนี้ เขาตอบผมว่าหนังสือเดินทางคุณยังไม่หมดอายุ จะหมดอายุวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2018 ปีนี้ 2016 ผมรู้สึกงงกับตัวเองว่าทำไมเราถึงคิดว่าหนังสือเดินทางของเราหมดอายุ ทั้งๆที่เรากรอกข้อมูลหลายครั้งว่าหมดอายุปี 2018 สติผมไปอยู่ที่ไหน หรือมีอะไรบังอยู่ให้ใจมืดบอด Tips: • มีเรื่องมากมายในชีวิตที่เราคิดเอาเองว่าจะเป็นอย่างนั้นโดยที่เราไม่เคยตรวจสอบความจริง • มีหลายอย่างที่เราแค่เคยได้ยินและเราเชื่อในทันที • มีบุคคลที่เราเชื่อถือ และเรามักเชื่อว่าทุกสิ่งที่ออกมาจากบุคคลนั้นเชื่อถือได้ทั้งหมด • มีคนหลายคนที่เราคิดว่าเขาเป็นคนแบบนั้น ทั้งที่เราไม่เคยรู้จักเขาเลยแต่เราตัดสินเขาไปเรียบร้อยแล้ว • มีหลายอย่างที่เราเห็นการกระทำของคนอื่นและเราตัดสินว่าบุคคลนั้นเป็นคนอย่างไรโดยที่เราไม่เคยเห็นการกระทำในทุกด้านและทุกเวลา และเราถือมาตรฐานลุ่มๆดอนๆของเราเป็นเกณฑ์ • มีหลายอย่างที่เราเห็น เราได้ยิน แต่เราไม่เคยเอาสิ่งที่เห็นและได้ยินมามองดูตัวเราเอง • มีหลายอย่างที่เราได้ยินคนอื่นพูดถึงเรา แต่เราปฏิเสธทุกประการ หรืออ้างอย่างมีเหตุผลที่เราสมควรมีพฤติกรรมอย่างนั้น “เหตุไฉนท่านมอง‍ดูผงที่ในตาพี่‍น้องของท่าน แต่ไม้ทั้งท่อนที่อยู่ในตาของท่าน ท่านก็ไม่รู้‍สึก […]

รับเชื่อ รับใช้ รับช่วง

มีนาคม 10, 2016

รับเชื่อ รับใช้ รับช่วง เป็นหัวข้องานฉลองครบรอบ 12 ปีของการก่อตั้งคริสตจักรใจผูกพันเมื่อเดือนมีนาคม 2016 ผมได้ใช้หัวข้อดังกล่าวมาเขียนมุมมองของตนเองในเรื่องของการรับเชื่อ รับใช้ รับช่วง เราอาจได้ยินคำสอนในแนวนี้มานับครั้งไม่ถ้วน และมักจะเรียนรู้จากประวัติของคนดังในพระคัมภีร์ เช่น โมเสส-โยชูวา, เอลียา-เอลีชา, พระเยซู-ยอห์น, เปาโล-ทิโมธี แต่น้อยครั้งที่เราจะได้ยินสตรีที่รับเชื่อ รับใช้ และรับช่วง ผมจึงลองค้นดูสตรีในพระคัมภีร์บางท่านมาศึกษา นางราหับ นางตั้งถิ่นฐานอยู่ในเมืองเยรีโค บ้านของนางเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมือง เปิดเป็นที่พักคนเดินทาง อาชีพแฝงของนางที่รู้กันทั้งเมืองคือโสเภณี เมื่อโยชูวาส่งคนสอดแนมสองคนเข้ามาดูลาดเลาเพื่อตีเมืองเยรีโค นางราหับซ่อนคนสอดแนม 2 คนใต้หลังคา ทำไมนางถึงทำตัวเป็นไส้ศึกได้ขนาดนั้น ก็เพราะคนทั้งเมืองเยรีโคล้วนรับรู้ว่าพระเจ้าให้โมเสสนำอิสราเอลข้ามทะเลแดงออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ได้อย่างไร พวกเขาได้ยินเรื่องอิสราเอลทำสงครามกับคนอโมไรท์และฆ่าล้างเผ่าพันธ์อย่างไร เขารู้ว่าพระเจ้าของอิสราเอลเป็นพระเจ้าจากเบื้องบนและพระเจ้าของโลกเบื้องล่าง และพระองค์ทำราชกิจที่ยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม นี่เป็นสาเหตุสำคัญที่ราหับทิ้งความเชื่อเดิมและพระของชาวคะนาอัน (ยชว 2.9-13) นางขอคำมั่นว่า หากนางให้ที่หลบซ่อนและชี้เส้นทางหนีแล้วนางจะรอดปลอดภัยทั้งครอบครัวเมื่ออิสราเอลยึดเมืองได้ คนสอดแนมสั่งให้นางอยู่แต่ในบ้านในวันที่เมืองแตก ให้นางแขวนเชือกแดงไว้ที่หน้าต่างเป็นสัญญลักษณ์ว่าห้ามทำร้ายคนและทรัพย์สินที่อยู่ในบ้านนี้ ซึ่งไม่ต่างจากสัญญลักษณ์แห่งปัสกาว่าทุกคนที่อยู่ในบ้านรอดตาย ราหับแต่งงานกับแซลมอน มีบุตรชื่อโบอาส โบอาสแต่งงานกับนางรูธมีบุตรชื่อโอเบด โอเบดเป็นปู่ของกษัตริย์ดาวิด ราหับจึงเป็นบรรพบุรุษของพระเยซูคริสต์ เช่นเดียวกับนางรูธ ราหับเลือกที่จะรับเชื่อพระเจ้าเที่ยวแท้ และนางรับใช้ด้วยสติปัญญา ด้วยสิ่งที่ตนเองมี ผลการรับเชื่อและรับใช้ของนางทำให้นางและครอบครัวทั้งหมดของนางรอดเช่นเดียวกับที่คนอิสราเอลรอดออกมาจากประเทศอียิปต์ มีตัวอย่างผู้หญิงในพระคัมภีร์อีกท่านหนึ่งที่ไม่รอด เพราะนางขาดความเชื่อ […]

ธันวาคม 26, 2015

ขอมอบเสียงเพลงแห่งความสุขให้แด่มิตรสหายรวมถึงศัตรูทุกท่าน(ถ้ามี) อย่าให้หัวใจชาเย็นอีกต่อไป ห่างไกลจากความทุกข์ยาก ให้ความสุขเก่าๆได้หวนคืนมา มิตรภาพเก่าก่อนคงอยู่ตราบนาน คนเราอยู่ได้ด้วยมิตรภาพเพราะเรารู้ว่ามีคนห่วงใยและไม่ได้โดดเดี่ยว แครอลบทนี้เป็นแครอลของอังกฤษ เพิ่งประพันธ์ขึ้นไม่นาน  เป็นผลงานร่วมกันของ Hugh Martin และ Ralph Blane  ค่ายเพลง MGM มอบให้ Judy Garland ขับร้องและเป็นที่นิยมกันแพร่หลายตั้งแต่ปี 1944 เป็นต้นมา  สามารถขึ้นอันดับเพลงที่ได้ความนิยมสุดยอดมาทุกครั้งที่นำมาออกอัลบัมใหม่ทั้งในอังกฤษ ออสเตรเลีย และในทวีปอเมริกาเหนือ Tips: แท้จริงแลวความทุกข์มันไม่ได้หายไปไหน มันยังอยู่กับเรา แต่ความสุขที่ครองใจต่างหากที่มันท่วมท้นจนความทุกข์ดูเหมือนจะจมหาย เคล็ดลับสำคัญอย่างหนึ่งของชีวิตคือ มีพระผู้ช่วยให้รอดอยูในใจ เราจะรู้ว่าวันนี้, วันข้างหน้า และโลกหน้า(หลังความตาย) มีแต่ความหวังไม่จนหนทาง สุขสันต์วันคริสตมาส2015ครับ Have yourself a merry little Christmas, Let your heart be light From now on, our troubles will be out […]

For unto us a child is born

ธันวาคม 26, 2015

แฮนเดิลแต่งทำนองเพลงนี้ได้ยอดเยี่ยมสวยงาม สนุกทั้งนักร้องและคนฟัง แฺฮนเดิลเป็นชาวเยอรมัน แต่มาตั้งรกรากที่ประเทศอังกฤษ จนถูกชาวอังกฤษยึดไว้เป็นคีตกวีประจำชาติ ศพของแฮนเดิลฝังอยู่ภายในมหาวิหารเวสมินสเตอร์ ผลงานเพลงที่สุดล้ำค่าเกือบทั้งชีวิตของแฮนเดิลเกิดขึ้นในอังกฤษไม่ว่าจะเป็น Music for The Royal Fireworks เป็นชุดเพลงประกอบพลุเฉลิมฉลองที่ลอนดอนบริดจ์ในโอกาสสิ้นสุดสงครามกับออสเตรีย, Water Music ดนตรีสวีท 3 บทริมแม่น้ำเทมส์ในสมัยพระเจ้าจอร์จที่ 1, The Coronation Anthems เป็นเพลงที่ประพันธ์ขึ้นใช้ในพิธีบรมราชาภิเษกพระเจ้าจอร์จที่ 2และยังใช้ติดต่อมาทุกยุคทุกสมัย เวอร์ชั่นที่ LSO เล่นอยู่ยังรักษารูปแบบบาโร๊ค ดีกว่าเวอร์ชั่นที่โมสสาร์ทเอาไปทำใหม่ แบบนั้นความสง่างามหายหมดเหลือแต่ที่เกินๆมาน่ารำคาญ เพลงนี้ มาจากพระธรรมอิสยาห์ บทที่ 9 ข้อ 6 ทำนายว่าพระเยซูจะมาบังเกิด เพื่อปกครองประชากรของพระเจ้า พระองค์จะเป็นที่ปรึกษา เป็นพระเป็นเจ้าและเป็นองค์เดียวกับพระเจ้าผู้ทรงสร้าง และเป็นผู้สร้างสันติ ด้วยว่ามีเด็กคนหนึ่งเกิดมาเพื่อเรา มีบุตรชายคนหนึ่งที่ประทานแก่เรา และการปกครองจะอยู่บนบ่าของเขา และเขาจะได้รับการขนานนามว่า “ที่ปรึกษามหัศจรรย์ พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ พระบิดานิรันดร์ องค์สันติราช” Tips: จะพบความสุขแท้ๆ เราต้องกลับไปค้นหาความหมายดั้งเดิมที่เป็นจุดกำเนิดของคริสตมาส กลับไปหาเด็กคนนั้นที่เกิดมาเพื่อเรา

คนแก่ ผู้สูงวัย

ตุลาคม 9, 2015

ผมขับรถตามท้ายรถตู้คันหนึ่ง เขามีคำขวัญติดท้ายไว้ว่า “เรียกคนแก่แค่พูดเบาๆก็เจ็บ”  ผมว่ามีคนกระเทือนเยอะนะครับ  เพื่อนผมส่วนใหญ่ย้อมผมกันดำปี๋  ดูแล้วหลอกตามากที่หน้าเหี่ยว คอหี่ยว ผมบาง แต่สีผมดำสนิทแบบดำไม่ธรรมชาติ  ส่วนตัวผมเองปล่อยผมขาว เพราะไม่อยากคอยเติมรอยขาวที่รากผม  ไม่อยากได้สารเคมีมากระตุ้นมะเร็ง  เมื่อไรก็ตามที่เรายอมรับสภาพที่ตัวเราเปลี่ยนไปได้ตามวัยที่เพิ่มขึ้น เราจะไม่กังวลกับรูปลักษณ์อะไรเลย  ความไม่กังวลคือความสุขแบบหนึ่ง ครั้งหนึ่งผมไปซื้อของที่ร้านแห่งหนึ่งในเมืองเพชรบูรณ์ พอชำระเงินเสร็จเด็กสาวแคชเชียร์ในร้านกล่าวขอบคุณผมว่า “ขอบคุณมากค่ะคุณตา”  ผมไม่ค่อยจะคุ้นเคยที่ใครจะมาเรียกผมเป็นคุณตา แต่เมื่อมานึกดูว่าอายุรุ่นผมถ้าอยุ่ต่างจังหวัด ผมจะมีหลานเป็นวัยรุ่นแล้ว  ให้รู้สึกขำขำมากกว่าที่จะโกรธ การเป็นคนสูงวัยทำให้เราสูญเสียอะไร ลองลำดับดูได้แก่ กำลังวังชา, ชีวิตแบบวัยหนุ่มสาว,  การเข้าถึงเทคโนโลยีใหม่ๆ, วัยเสเพลที่อยากลอง, ความกล้าเสี่ยงลองผิดลองถูก, เป็นต้น   แต่สิ่งที่เราได้มาโดยที่คนหนุ่มสาวไม่เคยมีคือ ประสพการณ์ชีวิต, รู้จักตัวเอง, มีเป้าหมาย, มีมุมมองที่หลากหลาย, ฐานะทางสังคม, ทรัพย์สิน, บุคลิกเฉพาะตัว, การเป็นที่ยอมรับในสังคม  เราสามารถมีความสุขกับสิ่งที่คนหนุ่มสาวไม่มีถ้าเรากล้าเปลี่ยนแปลง ปรับตัวเองให้เข้ากับเทคโนโลยี เราจะมีอะไรให้เพลิดเพลินได้มากกว่าแค่จิ้ม รูดดูไลน์  เราสามารถหาของฟรี โหลดความสนุกจากช่องทางต่างๆมาเล่นได้ไม่รู้จบ หลายคนโตมาในยุคที่เราต้องทำของเล่นเอง เรียนวิชาหัตถกรรมต่างๆ  เรื่องเหล่านี้เป็นงานอดิเรกที่ทำให้เราได้ใช้สมอง ใช้นิ้วใช้มือเท้าทั้งวัน และดูเหมือนว่าเวลา 24 ชั่วโมงมันไม่พอเสียแล้ว เมื่อผมกลับเข้าไปเป็นนิสิตอีกครั้งหนึ่งในวัย 30 ปี […]

ความเชื่อพิสูจน์ได้ด้วยการประพฤติ

มิถุนายน 24, 2015

ผมมีโอกาสกลับไปเยือนนครวัดอีกครั้งหนึ่งเมื่อต้นเดือนพฤษภาคม   ผมยังจดจำประสพการณ์เมื่อครั้งไปเที่ยวนครวัดในปี 2002 ได้เป็นอย่างดี  ผมรอนแรมไปจากพนมเปญหนึ่งวันเต็มด้วยรถขับเคลื่อนสี่ล้อ ต้องไปนอนค้างหนึ่งคืนที่เมืองพระตะบอง  เขาพาผมไปเที่ยวปราสาทบายนในตอนเช้า  พอสายๆเขาพาผมไปปราสาทตาพรม  หลังจากทานข้าวเที่ยงเขาพาไปนครวัด  ช่วงเช้ากล้องถ่ายรูปนิคอน FM2N ของผมทำงานได้อย่างดีเยี่ยม  เมื่อไปถึงหน้าทางเข้านครวัดผมกดชัตเตอร์ไม่ลง  มันนิ่งสนิทไปทันที ผมได้แต่รำพึงในใจว่าไม่เป็นไรเพราะผมยังมีกล้องอีกหนึ่งตัวที่ลุงป้อมมอบไว้ให้  ลุงป้อมตามผมออกจากพนมเปญไปค้างที่พระตะบองด้วยกัน  แต่เช้าวันนั้นลุงมีงานด่วนต้องกลับกรุงเทพฯ  ลุงเลยมอบกล้อง SLR ยี่ห้อ Cosina ไว้ให้ผมอีกตัวหนึ่ง  และแล้วยังไม่ทันที่จะก้าวเข้าปราสาท  ฟ้าที่ตอนเช้าแดดจัดจ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆดำก็ทิ้งฝนลงมาห่าใหญ่และยาวนาน  ผมต้องกางร่มเดินเข้าไปถึงกำแพงชั้นใน ผมควานเอากล้องของลุงป้อมออกมาจากกระเป๋าเพื่อบันทึกรูป  ชัตเตอร์ลั่นไม่ลงครับ  ผมเหลือกล้องโกดักเล็กๆที่บัตรอเมริกันเอกเพรสแถมมาให้เพียงตัวเดียวพอกล้อมแกล้มบันทึกภาพได้นิดหน่อยในที่แสงสาดเข้ามาถึง  ผมแทบไม่ได้รูปอะไรที่นครวัด  เมื่อกลับมาถึงกรุงเทพฯส่งกล้องทั้งสองตัวไปซ่อม  กล้องทั้งสองตัวมีอาการเดียวกันคือชัตเตอร์ค้าง การกลับไปเยือนนครวัดคราวนี้ผมใช้เวลาเตรียมตัวเกือบสองเดือน ผมตระหนักว่าอาถรรพ์วิญญาณชั่วที่นั่นแรง  และผมก็เริ่มย้ำคิดว่าผมจะเอากล้องอะไรติดตัวไป  มีกล้องสำรองเผื่อกล้องเสียอีกและเลนซ์ที่ใช้ร่วมกันได้นั่นคือต้องเป็นกล้องตระกูลโอลิมปัส  การมีกล้องและเลนซ์สองชุดทำให้กระเป๋ากล้องผมหนักมาก  เมื่อผมกำลังจะข้ามแดนที่ด่านอรัญประเทศ ผมเริ่มอธิษฐานขอพระเจ้าผูกมัดวิญญาณชั่วและขอการปกปักรักษา  ผมยังอธิษฐานไม่จบเรียบร้อยดีผมไถลรูดตกลงไปข้างทางหัวเข่ากระแทกพื้น  มีคนจีนเขมรเชื้อสายจีนคนหนึ่งกระโดดลงมาส่งมือฉุดผมลุกขึ้นมา  เข่าผมเจ็บมากเดินเขยกข้ามด่านไป  มีคนพยายามชักชวนผมให้ใช้บริการรถจากปอยเปตไปเมืองเสียมเรียบ  ในที่สุดมีสามีภรรยาคนไทยที่มาจากกรุงเทพฯกำลังจะไปดูพลอยพาผมไปส่งที่สถานีรถประจำทางระหว่างเมืองที่ห่างออกไป 7 กม. ผมวางแผนว่าจะไปถ่ายรูปตะวันขึ้นที่นครวัดในวันรุ่งขึ้น  และจะออกไปเที่ยวปราสาทบันทายศรีกับขึ้นเขาพนมกบาลสเปียนในตอนเช้าและกลับมานครวัดอีกครั้งในตอนบ่าย  เช้าวันนั้นรถนักท่องเที่ยวทุกคันตรงไปนครวัดกันตั้งแต่ตีห้า  ผมใช้กล้อง E-420 ติดเลนซ์เทเลซูมบันทึกภาพไปได้ 4 ภาพภายในนครวัดแล้วกล้องผมก็นิ่งสนิทไม่ทำงาน  ทำเอาผมใจระทึก  ทดลองเปลี่ยนแบตเตอรี […]

สดุดี บทที่22

เมษายน 2, 2015

กษัตริย์ดาวิดได้เขียนบทเพลงสดุดีบทนี้ไว้  พระองค์ทำนายถึงสภาพการสิ้นพระชนม์และเหตุการ์ในช่วงเวลานั้นไว้ล่วงหน้าถึงสองพันปี   พอจะสรุปได้ดังนี้ ข้อ1  พระเจ้าข้า พระเจ้าข้า ไฉนทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย ครั้นประมาณบ่ายสามโมง พระเยซูทรงร้องเสียงดังว่า “เอลี เอลี ลาสะบักธานี” แปลว่า พระเจ้าของข้าพระองค์ ไฉนทรงทอดทิ้งข้าพระองค์เสีย ข้อ7  ผู้ที่เห็นข้าพระองค์ก็เย้ยหยัน  เขาบุ้ยปากและสั่นศีรษะใส่ข้าพระองค์กล่าวว่า  “เขามอบตัวไว้กับพระเจ้า ให้พระองค์ช่วยเขาสิ ให้พระองค์ช่วยเขา เพราะพระองค์ทรงพอพระทัยในเขา” ฝ่ายคนทั้งปวงที่เดินผ่านไปมานั้นก็กล่าวเหยียดหยามพระองค์ สั่นศีรษะเยาะเย้ย  เจ้าผู้จะทำลายพระวิหารและสร้างขึ้นในสามวัน จงช่วยตัวเองให้รอด ถ้าเจ้าเป็นบุตรของพระเจ้า จงลงมาจากกางเขนเถิด  พวกมหาปุโรหิตกับพวกธรรมาจารย์และพวกผู้ใหญ่ก็เยาะเย้ยพระองค์ว่า เขาไว้ใจในพระเจ้า ถ้าพระองค์พอพระทัยในเขาก็ให้ทรงช่วยเขาเดี๋ยวนี้เถิด  มธ 27.39, 40, 42, 43  ฝ่ายคนหนึ่งในผู้ร้ายที่ถูกตรึงไว้จึงพูดหยาบช้าต่อพระองค์ว่า “ท่านเป็นพระคริสต์มิใช่หรือ จงช่วยตัวเองกับเราให้รอดเถิด” ข้อ 14-15 ข้าพระองค์ถูกเทออกเหมือนอย่างน้ำ กระดูกทั้งสิ้นของข้าพระองค์หลุดลุ่ยไป จิตใจก็เหมือนขี้ผึ้งละลายภายในอกของข้าพระองค์  กำลังของข้าพระองค์เหือดแห้งไปเหมือนเศษหม้อดิน และลิ้นของข้าพระองค์ก็เกาะติดที่ขากรรไกร พระองค์ทรงวางข้าพระองค์ไว้ในผงคลีมัจจุราช พระองค์กระหายน้ำอย่างหนัก ลิ้นของพระองค์แห้งติดขากรรไกร พระองค์จึงตรัสว่าเรากระหายน้ำ มีภาชนะใส่น้ำส้มองุ่นวางอยู่ที่นั่น เขาจึงเอาฟองน้ำชุบน้ำส้มองุ่นใส่หลายไม้หุสบชูขึ้นให้ถึงพระโอษฐ์ของพระองค์ (ยน 19.28-29) เป็นะรรมเนียมของการตรึงกางเขน […]