Stories of my daily blessings
Just another WordPress.com site

หน้าที่พลเมืองคริสเตียน

ในหลายปีที่ผ่านมา เราได้ผู้ปกครองประเทศที่ไร้ความชอบธรรม  ระบบความยุติธรรมและการตรวจสอบของประเทศถูกทำลาย  ปัญหาการฉ้อราษฎณ์บังหลวงแผ่ขยายออกกว้างขวางกว่าเดิมและรุนแรงมากกว่าเดิม  หลายรัฐบาลเปลี่ยนไปแต่ปัญหาต่างๆเหล่านี้ไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย  ในฐานะของคนไทยที่รักประเทศเกิด  ผมแสดงความคิดเห็น และแสดงเจตนารมณ์ต่อต้านการอธรรมของผู้ปกครองประเทศเสมอ  เพื่อสะท้อนให้ผู้ปกครองทราบถึงความไม่พอใจ  ผมใช้เวลาในการอ่านข่าวสาร สืบค้นหลักฐาน  ออกไปเดินประท้วง  ผมคิดว่าผมเป็นคนที่ร้อนรนเพื่อประเทศชาติคนหนึ่ง

Tip:

พระเจ้าทรงรู้ว่าผู้ปกครองเป็นอย่างไร และทรงรู้ว่าคนมีพฤติกรรมอย่างไร

เมื่ออิสราเอลร้องหากษัตริย์มาปกครองพวกเขา  เขาไม่ต้องการการปกครองของพระเจ้าผ่านศาสดาพยากรณ์อีกต่อไป  พระเจ้าให้กษัตริย์ซาอูลเป็นกษัตริย์องค์แรก   ซาอูลในวัยชราไม่ได้เป็นกษัตริย์ที่ชอบธรรมเพราะเขาลืมตัว   ดาวิดเป็นกษัตริย์องค์ต่อมา  ดาวิดก็เป็นมนุษย์ที่ทำผิด เอาภรรยาของแม่ทัพมาเป็นสนมและส่งสามีเขาไปตาย  กษัตริย์โซโลมอน ทรงเป็นผู้ปกครองที่เฉียบฉลาดอย่างหาตัวจับยาก  อิสราเอลเจริญทั้งปรัชญาและเศรษฐกิจมั่นคง  แต่อาณาจักรที่รุ่งเรืองกลับถูกฉีกเป็นสองประเทศเพียงเพราะโซโลมอนรับหญิงต่างชาติมาเป็นมเหสีและยอมรับรูปเคารพต่างชาติเข้ามาในอาณาจักร และสองอาณาจักรตกต่ำลงจนตกเป็นเมืองขึ้นของบาบิโลนและอัสซีเรียเพราะเขาหันเหไปนับถือพระเทียมเท็จ  และท้ายสุดตกอยู่ภายใต้อาณัติของโรมทั้งสองอาณาจักร

กษัตริย์โซโลมอนตรัสว่า ไม่‍มีคนชอบ‍ธรรมสักคนเดียวบนแผ่น‍ดินโลก ที่ได้ประ‌พฤติล้วนแต่ความดี และไม่กระ‌ทำบาปเลย  ผู้ปกครองจึงไม่อยู่นอกเหนือธรรมชาตินี้ไปได้     คนที่คิดและกระทำชั่วจะทุกข์อยู่ในความคิดคดของตนเองตรงข้ามกับคนชอบธรรม  สุขและทุกข์อยู่ที่คนจะเลือกเดิน (สภษ 29.6)   คนที่ไม่ใช้ปัญญาเป็นคนโง่เพราะทำให้เรื่องเล็กลุกลามใหญ่โต  แต่คนมีปัญญาควบคุมตนเองได้ดีและดับปัญหา (สภษ 29.8, 11)

หน้าที่พลเมืองคริสเตียน

ไม่มีตอนใดของพระคัมภีร์ที่ให้เราตั้งตนเป็นศัตรูกับผู้ปกครองประเทศ   บัญญัติที่พระเจ้าประทานให้เกี่ยวกับจริยธรรมของประชาชนคือ  อย่าด่าพระ‍เจ้าหรือสาป‍แช่งผู้ปก‍ครองชน‍ชาติของตนเอง (อพย 22.28)      แต่ให้ยอมตนเป็นพลเมืองดี  พระคัมภีร์ใช้คำว่าสงบปากคำต่อคนโง่ด้วยการประพฤติดีตอบแทนเพื่อเห็นแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า (1 ปต 2.13-15)    และไม่ใช่เป็นการยอมจำนนเพราะเป็นข้อบังคับ แต่ให้เป็นการยอมจำนนด้วยจิตสำนึก (รม 13.5)   เพราะผู้ปกครองเหล่านั้นพระเจ้าทรงตั้งขึ้น ผู้ที่ขัดขืนจึงเท่ากับขัดขืนพระเจ้า (รม 13.1-2)   เมื่ออิสราเอลตกเป็นเมืองขึ้นของโรม  มีคนยุยงไม่ให้เสียส่วยให้กับโรม  พระเยซูทรงตอบคนเหล่านั้นว่า ของๆใครคืนให้กับคนนั้น  ในเมื่อยิวใช้เหรียญของโรมันในระบบเศรษฐกิจให้คืนภาษีกับรัฐบาลโรม  แต่ส่วนที่เป็นของพระเจ้า จงถวายคืนพระเจ้าให้ครบถ้วน (มธ 22.15-22)    หน้าที่ของประชาชนที่ดีคือ พร้อมที่จะประกอบการดีทุกอย่าง (ทต 3.1)  อารยะขัดขืนจึงเป็นเรื่องที่ไม่ชอบในสายพระเนตรของพระเจ้า  ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นการยืดเวลาชำระเพราะไม่ใช่คุณสมบัติของประชาชนที่ดี  อารยะขัดขืนเป็นสิ่งที่มนุษย์คิดขึ้นเพื่อใช้เป็นเครื่องต่อรอง

อ.เปาโลสอนให้เราเตรียมพร้อมอยู่เสมอ ด้วยการสวมยุทธภัณฑ์ของพระเจ้าพร้อมกับการอธิษฐาน  ไม่ใช่การอธิษฐานธรรมดา แต่เป็นการอธิษฐานแบบวิงวอนทุกรูปแบบอย่างมานะอดทน (อฟ 6.12, 18)  เมื่อพระเยซูส่งสาวกของพระองค์ออกไป  พวกเขาไม่สามารถขับผีได้  พระองค์สอนพวกเขาว่า ผีชนิดนี้มีแต่ต้องอธิษฐานอดอาหารเท่านั้นจึงจะขับออกได้

พระเจ้าทรงมีพระประสงค์ให้เราอวยพรแก่ผู้ที่แช่งด่าเรา และอธิษฐานเพื่อคนที่เคี่ยวเข็ญท่าน (ลูกา 6:28)    อ.เปาโลสอนให้คริสเตียนอวยพรแก่คนที่เคี่ยวเข็ญไม่แช่งด่า (รม 12:14)  ไม่ทำการชั่วตอบแทนการชั่ว (รม 12.7)

พระเจ้าทรงเป็นผู้ประทานบำเหน็จและเป็นผู้พิพากษา

เมื่อพระเจ้าเป็นผู้สถาปนาผู้ปกครอง จึงไม่ใช่หน้าที่ของเราที่จะเป็นผู้หักล้างสิทธิอำนาจของพระองค์  พระองค์เท่านั้น  พระองค์จะถอดผู้ปกครองที่หยิ่งผยองออก (ลก 1.52) เช่นเดียวกับที่พระองค์ถอดซาอูลออก  พระคัมภีร์หลายตอนต่างเขียนไว้ชัดเจนว่าพระองค์ไม่โปรดผู้ปกครองอธรรม และพระองค์จะปลดออก จะยึดอำนาจ และพิพากษาเขาเหล่านั้น (อสย 14.5, สดด 58.1)

ปัญญาจารย์ 10:5-9  เขียนไว้ว่า  สิ่งสา‌มานย์ที่ข้าเห็นภาย‍ใต้ดวงอา‌ทิตย์ ประ‌หนึ่งว่าเป็นความผิดซึ่งมาจากผู้มีอำ‌นาจ คือคนเขลาถูกแต่ง‍ตั้งไว้ในตำ‌แหน่งสูงใหญ่ และคนมั่ง‍คั่งรับตำ‌แหน่งต่ำ‍ต้อย ข้าพ‌เจ้าเห็นทาสขี่ม้า และเจ้า‍นายเดินที่พื้นแผ่น‍ดินอย่างทาส   ผู้ปกครองใดที่ละเว้นและไม่ทำหน้าที่ของผู้ปกครองที่ได้รับแต่งตั้งจะได้ผลกรรมตามที่เขาก่อไว้  พระคัมภีร์อธิบายเปรียบเทียบว่า คนขุดหลุมพรางจะตกหลุมพราง  คนที่กระเทาะหินจะโดนเศษหินดีดใส่  คนผ่าฟืนจะถูกทำร้ายด้วยไม้     สุภาษิต 28.17-18  กล่าวว่า “คนใดที่มีกรรม‍ชั่วเรื่องโล‌หิตของคนอื่น  คนนั้นก็เป็นคนหลบหนีอยู่จนตาย (เช่นเดียวกับคาอิน) บุค‌คลที่ดำ‌เนินในความสัตย์‍ซื่อจะได้รับการช่วย‍กู้  แต่คนที่มีเล่ห์‍กระ‌เท่ห์ในทางของเขาเองจะตกในหลุม”   สุภาษิต 29.16  บันทึกไว้ว่า “เมื่อคนชั่ว‍ร้ายอยู่ในอำ‌นาจหน้า‍ที่การทร‌ยศก็ทวีขึ้น แต่คนชอบ‍ธรรมจะมอง‍ดูความล่ม‍จมของเขา”

จะ เลือกวิธีการของพระเจ้าหรือวิธีการของมนุษย์

ยิ่งค้นพระคัมภีร์ ยิ่งเข้าใจศาสนศาสตร์ ผมยอมจำนนกับพระวจนะของพระเจ้า   พระเจ้าไม่ได้ทรงหลับ แต่จับจ้องดูเราอยู่  หากว่าเราหันกลับมาหาพระองค์ ยอมรับวิธีการของพระองค์ เชื่อฟังพระองค์ พระองค์จะรักษาแผ่นดินที่เจ็บป่วยให้หาย (2 พศด 7.14-15, ยนห 3.10)  เช่นเดียวกับที่พระองค์สัญญาว่า หากในเมืองมีคนชอบธรรมแม้เพียงสิบคน พระองค์จะไม่ทำลายเมืองนั้น (ปฐก 18)   เพราะพระองค์ทรงกริ้วช้าและเห็นแก่ธรรมิกชนของพระองค์    แม้ว่าเราจะเป็นเพียงผู้เล็กน้อย แต่ปัญญาจารย์ก็ท้าทายในสิ่งที่ยิ่งใหญ่คือการกอบกู้บ้านเมืองด้วยการยำเกรงในองค์พระผู้เป็นเจ้า (ปญจ 9.17, สดด 119.161, สภษ 1.7)       สิ่งเหล่านี้จะเป็นจริงไม่ได้หากคริสเตียนใช้วิธีการแบบโลกนี้ (ไม่ว่าจะเป็นการปกครองแบบใดๆ สังคมนิยม, เผด็จการ, ประชาธิปไตย, อหิงสา, อารยะขัดขืน, ฯลฯ) ซึ่งไม่ใช่วิธีที่พระเจ้ากำหนด    นอกจากเราจะใช้เวลากับการอธิษฐานวิงวอนทุกรูปแบบให้มากกว่าเวลาที่เสียไปกับการติดตามข่าวสาร, วิพากษ์แต่ความผิดพลาดและความเลวของคนอื่น และออกไปร่วมกิจกรรมทางการเมือง

ไม่มีการตอบรับ to “หน้าที่พลเมืองคริสเตียน”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s