Stories of my daily blessings
Just another WordPress.com site

สวรรค์อยู่ในใจ

วันศุกร์ที่แล้ว ผมติดฝนอยู่ในท๊อปซุปเปอร์มาร์เก็ตหน้ามหาวิทยาลัยเกษตร ฝนยาวนานพอที่ผมจะซื้อของ ทานข้าวเย็น และย้ายเข้าไปดูหนังสือในร้านซีเอ็ดบุ๊ค ก่อนเวลาปิดร้านเล็กน้อยผมเห็นหนังสือเล่มหนึ่งวางอยู่ในชั้นประวัติศาสตร์ชื่อ ชินกาลมาลีนี ชื่อมันคลับคล้ายคลับคลา จึงได้หยิบขึ้นมาดู มันคือชินกาลมาลีปกรณ์นั่นเอง หนังสือเล่มนี้แต่งขึ้นโดยพระรัตนปัญญาเถระ ในยุคพระเมืองแก้วครองนครพิงค์ ราวปีพ.ศ. 2060 นอกจากเป็นเรื่องราวในพุทธศาสนาแบบความเชื่อถิ่นล้านนาแล้ว กว่าครึ่งเล่มยังรวบรวมตำนานเมืองเหนือไว้ ได้แก่ประวัติการสร้างเมืองหริภุญไชย เมืองเชียงราย พระนางจามเทวีและลำดับวงศ์กษัตริย์ เกือบเป็นบันทึกเดียวของชาวล้านนาที่นักประวัติศาสตร์ล้านนาใช้อ้างอิง หนังสือเล่มนี้แต่งขึ้นเป็นภาษาบาลี มีการแปลหลายครั้งเป็นภาษาไทย ฉบับที่ผมได้มาเป็นฉบับแปลของพระยาพจนาพิมล ซึ่งแปลไว้ในสมัยรัชกาลที่ 1 ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการตีพิมพ์ฉบับของพระยาพจนาพิมล ที่โรงพิมพ์ของหมอบรัดเล นับแต่การตีพิมพ์ครั้งนั้นแล้ว ก็ไม่ปรากฏออกมาอีกเลย หนังสือที่อยู่ในมือผมนี้เป็นฉบับถ่ายสำเนาไฟล์ pdf จากโรงพิมพ์หมอบรัดเล

ผมอ่านหนังสือประวัติศาสตร์หลายเล่ม และมีการอ้างถึงหนังสือเล่มนี้ ผมอยากอ่านจากต้นฉบับมากกว่า การได้พบมุกเม็ดงามที่ใช้อ้างอิงตำนานเมืองเหนือย่อมทำให้ผมดีใจไม่รีรอที่จะเอามาเก็บไว้ในครอบครอง ผมเปิดออกอ่านทันทีเมื่อกลับถึงบ้าน

Tip:

หากศึกษาปูมหลังของชนแถบที่อาศัยในทะเลอาหรับแล้ว จะพบว่าชาวประมงแถบนั้นมีการงมหอยมุกกันมานาน ชาวประมงในยุคคริสตกาลดำลงไปหามุกจากธรรมชาติ การจะได้มุกสักเม็ดหนึ่งต้องเสี่ยงกับอันตรายใต้กระแสน้ำ และต้องโชคดีด้วยที่จะได้เม็ดที่สมบูรณ์ไม่มีที่ติ มีสีสันสวยงาม พระเยซูเปรียบเปรยอย่างนี้ว่า มีพ่อค้าคนหนึ่งพบมุกเม็ดงามเข้าโดยบังเอิญ เขารู้ว่ามันมีราคามากเพียงใด เขาจึงรวบรวมสมบัติประดามีทั้งหมดขาย เพื่อซื้อไข่มุกเม็ดนั้น (มธ 13.45-46) ฉันใดฉันนั้น ความสุขสงบนิรันดร์ในองค์พระผู้เป็นเจ้าก็เป็นเช่นนั้นแหละ หากใครที่มีปัญญา(เช่นพ่อค้าที่รู้จักสินค้าจริงๆ) ได้เห็นคุณค่าและอยากมีความสุขสงบของชีวิตเสมือนชะลอสวรรค์มาอยู่ในใจแล้ว คนๆนั้นยอมสละทั้งของภายนอกกายและจิตวิญญาณของตนเองเพื่อให้ได้สิ่งนั้นมา สิ่งที่มีค่าเมื่ออยู่ในมือของคนที่ไม่เห็นค่าย่อมไม่มีประโยชน์ ไม่ต่างจากการยื่นมุกดาให้สุกร มันประดับกายไม่ได้ กินไม่อิ่ม ใช้ประโยน์อะไรไม่ได้เลย (มธ 7.6) คนที่มีค่าเท่านั้นจึงสมกับสิ่งที่มีคุณค่า

คริสเตียนเชื่อว่า สวรรค์ของพระเจ้ามีอยู่ในโลกนี้ และในโลกหน้า เราพร้อมที่จะเปลี่ยนวิธีคิดและวิธีปฏิบัติให้อยู่ในทางธรรมเพื่อให้ชีวิตมีศักดิ์ศรีสมกับการได้ครอบครองสวรรค์