Stories of my daily blessings
Just another WordPress.com site

ไว้ใช้หรือไว้อวด

เมื่อผมอ่านหนังสือ จัณฑาล จบลง ผมรู้สึกว่ายินดีที่ความเข้าใจเรื่องของวรรณะในสังคมมีมากขึ้นแม้จะใช้เวลาอีกไม่น้อยกว่าร้อยปีกว่าจะหมดไปจากสังคมอินเดีย  แต่แล้วผมก็ได้รับเรื่องกระทบโดยตรงของวรรณะเข้ากับตัวเองเมื่อผมคิดจะทำวงประสานเสียงขึ้นมาวงหนึ่งเพื่อถวายเสียง    ผมเลือกสมาชิกจากใจที่พร้อมถวายเสียงเป็นหลัก  แน่นอนที่คนเหล่านี้ขาดโอกาสทางการศึกษา บ้างก็เป็นชาวต่างชาติที่มาจากประเทศด้อยพัฒนาไม่ค่อยมีใครจะพูดคุยด้วย  ผมมีประสพการณ์ในการบริหารคนทำงานมาก่อน  ปัญญาชนมักทำอะไรตามใจชอบโดยขาดวินัยในการทำงานอย่างมากและเชื่อมั่น (ประเมินตัวเองสูงเกินจริง) ว่าตัวเองมีความสามารถ  ในขณะที่คนที่ขาดความรู้และไม่มีทักษะ หากมีใจและความมุ่งมั่น เขาจะพยายามอย่างเต็มที่ที่จะเป็นแก้วที่น้ำไม่เคยเต็มแก้วพร้อมจะเรียนรู้และลองสิ่งใหม่ตลอดเวลา  เมื่อผมเอ่ยปากชวนบางคนที่มีความสามารถโดยเฉพาะมาร่วมงาน ผมได้รับคำตอบหลายอย่างที่สะท้อนถึงตัวตนที่แท้จริงอย่างที่ผมไม่เคยรู้เบื้องหลังหน้ากากนั้นมาก่อน  เป็นท่าทีที่แสดงออกถึงการแบ่งชนชั้นอย่างชัดเจน

 

ความสามารถไม่ได้มีไว้อวด แต่เป็นของประทานฝ่ายจิตวิญญาณเพื่อปรนนิบัติคนอื่น (1 คธ 12.7) และใช้ทุกวิถีทางที่ให้เกิดการพัฒนาให้คริสตจักร (ไม่ใช่ตัวอาคารสถานที่ แต่คือชุมนุมคน) เจริญขึ้น (1 ปต 4.10)  ของประทานฝ่ายจิตวิญญาณเหล่านี้พระเจ้าประทานให้แต่ละคนแตกต่างกันตามพระกรุณา (1 คธ 12.11)   ผมไม่ใช่คนที่เก่งกาจหรือมีความรู้ความสามารถมากมาย   พระเจ้าให้เราทุกคนสามารถทูลขอในทุกสิ่งที่ต้องการ (1 พกษ 3.5)  ผมทูลขอความสามารถในทุกกิจการที่ผมทำ และพระเจ้าก็ไม่เคยละเลยที่จะให้อวัยวะเล็กๆเช่นพวกเราหลายคนได้รับเกียรติเมื่อเราสัตย์ซื่อกับการใช้ของประทานเหล่านั้น (1 คธ 12.23) 

 

Thank:

พระคัมภีร์เล่มใหม่สองภาษา

 

Basket:

1) เมื่อปลายสัปดาห์ที่แล้วได้พูดคุยกับเพื่อนสมัยมัธยมสองท่าน  ด้วยความยินดียิ่ง 

2) ราคากล้องที่ผมหมายปองลงมานิดหน่อย  ผมคงต้องรอไปก่อน

3) วันนี้โบสถ์ผมขึ้นเครื่องตกแต่งคริสตมาสแล้ว  อย่างกับห้างสรรพสินค้าแน่ะ คือไม่เหลือบรรยากาศสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

4) ลองยาพ่นจมูกตัวใหม่  ราคาพอจะอุปการะเด็กได้ 3 เดือน

5) ใช้พระคัมภีร์เล่มใหม่ฉบับแปลของอมตธรรมร่วมสมัย  ผมขัดใจยิ่งนักแม้ว่าจะแปลได้ตรงกับต้นฉบับภาษาอังกฤษมากกว่าเดิม  แต่ความสละสลวยของภาษาที่รื่นหูหายไปหมด  ฉบับที่ท่านราชบัณฑิตได้ร่วมชำระกับฉบับของมิสเตอร์โนเนมย่อมต่างกันโดยสิ้นเชิงเหมือนมวยคนละชั้น  ลองคาดเดากันเองนะครับว่า ก. หรือ ข. ที่เป็นสำนวนของเหล่าราชบัณฑิต

 

ก. เพื่อนที่รัก อย่าแปลกใจกับการทดลองอันเจ็บปวดที่ท่านเผชิญอยู่ราวกับว่าสิ่งแปลกประหลาดได้เกิดขึ้นกับท่าน

ข. ดูก่อนท่านที่รัก อย่าประหลาดใจที่ท่านต้องได้รับความทุกข์ยากอย่างแสนสาหัสเป็นการลองใจ เหมือนหนึ่งว่าเหตุการณ์อันประหลาดได้เกิดขึ้นกับท่าน

 

Dear friends, do not be surprised at the painful trial you are suffering, as though something strange were happening to you.

ไม่มีการตอบรับ to “ไว้ใช้หรือไว้อวด”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s